กี่สิบหนาวแล้วกี่สิบฝน..ทนมากี่ฤดู                         จากหนุ่มน้อยก็ก้าวมาสู่..วันเลี่ยมทองของวัย               รุ่นนหนุ่มรุ่นสาวเรียกเรารุ่นใหญ่ แต่ไม่มีใครเข้าใจ..จริง    แก่ก้เหงายิ่งแก่ยิ่งเหงาเราจะกร่อยข้างข้างใน         เหนื่อยกับงานยังฝันถึงใครใครให้ยืนสบอิง             เหมือนสุขหัวใจพร้อมไปทุกสิ่ง                                 แต่ความจริงนะคนเหงา                                                ได้แต่ยืนมองพระจันทร์ ทุกคืนดึกดึ่นไปยันเช้า             ยิ้มได้หรือ ฟ้าที่ไร้ดาว  พระจันทร์เก่าๆก็ถอนใจ         อยากมีใครสักคนมันท้อแท้ดูแลหัวใจชรา                    พรุ่งนี้คงเหลือเวลาไม่มากไม่มายเท่าไร                   อยากมีใครสักคนมาเคลียคลอต่อเติมเชื้อฝืนให้ไฟ       ให้โลกรู้ว่ารุ่นใหญ่ ก็ใจดีๆ                                         ผ่านชีวิตหนทางที่ยาวไกล                                     หัวใจมันอ่อนมันล้า                                                   ให้เดินคนเดียวมันเหงาเกินไป   

เนื้อเพลงที่ส่งมาโดย tonsak_za@hotmail.com