*แม้ชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน   วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย  ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียวตัวและจิตใจ

เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน  

เหมือนชีวิตผันผ่านคืนวันอันเปลี่ยวเหงา   ตัวเป็นของเราใจของใคร

มีชีวิตเพื่อสู้คืนวันอันโหดร้าย คืนที่ตัวกับใจไม่ตรงกัน 

** คืนนั้นคืนไหนใจเพ้อตัว  คืนและวันอันน่ากลัว  กลัวแพ้ใจ  ท่ามกลางแสงสี  สิวิรัย  อาจหลงทางไปไม่ยากเย็น 

***คืนนั้นคืนไหนใจเพ้อฝัน  คืนและวันฝันไปไกลริบโลก  ดังนกน้อยลิ่วล่องลอย  แรงลมโบก  พออับโชคตกลงกลาง  ทะเลใจ      

          ทุกชีวิตดิ้นรนค้นหาแต่จุดหมาย   ใจในร่างกายกลับไม่เจอ  ทุกข์ที่เกิดชำ  เพราะใจนำพรำเพ้อ

หาใจให้เจอก็เป็นสุข

(**,***,*)

ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียวตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน